Συνταγές



ΛΙΚΕΡ ΚΑΡΥΔΑΚΙ
της Αθανασίας Κυπαρίσση


Στο χωριό μας όπως και σε άλλα ορεινά μέρη, όπου αφθονούν οι καρυδιές, οι νοικοκυρές φτιάχναμε λικέρ από χλωρά καρύδια. Είναι πολύ εύκολο και το απολαμβάναμε τις κρύες βραδιές του χειμώνα. Εξάλλου ήταν το γυναικείο πιοτό που κερνάγαμε τις μέρες των γιορτών μαζί με γλυκό του κουταλιού ή ταψιού, ότι είχαμε.
Στα μέσα του Ιούνη διαλέγαμε καρύδια χλωρά (10 μικρά πράσινα καρυδάκια) και αφού τα πλέναμε με το μαχαίρι τα κόβαμε σε 3-4 κομμάτια. Τα βάζαμε σε φαρδύ γυάλινο βάζο και τα καλύπταμε με 1 λίτρο τσίπουρο. Κλείναμε το βάζο καλά, βάζαμε στο σκέπασμα ένα κομμάτι ύφασμα και το στερεώναμε με γερό σπάγκο. Αφήναμε το βάζο έξω από το σπίτι, επί 2 μήνες περίπου, σε σημείο που να το βλέπει ο ήλιος πολλές ώρες την ημέρα. Κάθε 2–3 ημέρες, το κουνάγαμε. Σουρώναμε το τσίπουρο, πετούσαμε τα κομματάκια των καρυδιών και το βάζαμε σε μπουκάλι. Βράζαμε 1 κούπα ζάχαρη μαζί με 3-4 κουταλιές νερό, 2 ξυλαράκια κανέλλας και 3-4 γαρύφαλλα για πέντε λεπτά, μέχρι να λειώσει η ζάχαρη και να αρχίσει να δένει το σιρόπι. Αφήναμε το σιρόπι να κρυώσει και το προσθέταμε στο μπουκάλι με το τσίπουρο. Ρίχναμε μαζί και τα αρωματικά. Αφήναμε το λικέρ ακόμα μια εβδομάδα στον ήλιο. Το σουρώναμε και το βάζαμε σε καθαρό μπουκάλι.



ΓΛΥΚΟ ΚΥΔΩΝΙ
της Αθανασίας Κυπαρίσση


Κατά το τέλος Οκτώβρη αρχές Νοέμβρη κόβαμε τους χρυσοκίτρινους καρπούς της κυδωνιάς με το χνουδωτό περίβλημα και το εξαίσιο άρωμα. Φτιάχναμε γλυκό του κουταλιού γιατί σε κάθε σπίτι έπρεπε να βρίσκεται κάτι για κέρασμα.
Πλέναμε 5-6 κυδώνια (περ. 1 κιλό) και τα σκουπίζαμε καλά να φύγει το χνούδι του. Τα καθαρίζαμε, τα κόβαμε σε λεπτές φέτες και στην συνέχεια σε πολύ λεπτές λωρίδες, λίγο μεγαλύτερες από σπιρτόξυλα. Σε μια μεγάλη κατσαρόλα, γιατί στα γλυκά του κουταλιού τα υλικά δεν πρέπει να ξεπερνούν το μισό του ύψους της κατσαρόλας γιατί με το βράσιμο φουσκώνουν, βράζαμε τα κυδώνια με δύο κούπες νερό μέχρι να μαλακώσουν. Το καπάκι πρέπει να σκεπάζει την κατσαρόλα.
Μετά ρίχναμε έξι κούπες ζάχαρη και συνεχίζαμε το βράσιμο σε δυνατή φωτιά, μέχρι να δέσει το σιρόπι και να πάρει χρυσοκόκκινο χρώμα. Προς το τέλος προσθέταμε για το άρωμα 2-3 φυλλαράκια αρμπαρόριζα (όλο και σε κάποια γλάστρα βρισκόταν). Σήμερα βάζουμε και άρωμα βανίλιας αντί για αρμπαρόριζα.
Στάζαμε και λίγο λεμόνι (κρατάει όλο το άρωμα) και το αφήναμε να πάρει δυο βράσεις ακόμα. Όταν κρύωνε, το βάζαμε σε βάζα πολύ καλά πλυμένα.

lexico